Caritas Euskadik bazterketa sozialaren errealitatea eraman du Eusko Legebiltzarrera, etxebizitzan jarrita arreta
Caritas Euskadik gaur goizean hartu du parte Eusko Legebiltzarreko Lurralde Plangintza, Etxebizitza eta Hiri Agendaren Batzordean, Euskadin bazterketari eta gizarte-garapenari buruzko FOESSA txostenaren ondorio nagusiak azaltzeko.
Jaime Tapia, Gasteizko Elizbarrutiko Caritaseko zuzendaria eta gaur egun Caritas Euskadiko zuzendaritza duenak, parte hartu du agerraldian, Elena Unzueta Torre, Caritas Bizkaiko zuzendaria, eta José Emilio Lafuente, Caritas Gipuzkoako idazkari nagusiarekin batera, lurraldeetako Caritasen ordezkaritza gisa.
Interbentzioak aukera eman du talde parlamentarioekin errealitate sozialaren ikuspegi zabala partekatzeko, pobrezia ekonomikotik harago doana. Bazterkeria soziala fenomeno konplexu eta metagarria da, bizitzako hainbat dimentsiotan eragiten duena eta gizartean parte-hartze osoa zailtzen duena.
Aztertutako elementuen artean, etxebizitza bazterkeria sozialaren faktore zeharo erabakigarrietako bat da. Prezioen etengabeko garestitzeak eta diru-sarrerekin duen desoreka gero eta zaurgarritasun handiagoa eragiten ari dira. Gaur egun, Euskadiko sei pertsonatik batek etxebizitza-bazterkeriaren nolabaiteko arrastoren bat du, eta 122.000 etxek hainbeste baliabide bideratzen dituzte etxebizitza eta horniduren gastuetara, ezen ordainketen ondoren pobrezia larriko atalasearen azpitik geratzen baitira.
Txostenak, halaber, nabarmendu du enpleguaren berreskurapenak ez duela bizi-baldintzen hobekuntzan behar adinako eraginik. Bizitzaren kostuaren igoerak, bereziki etxebizitzarekin lotutakoak, prekariatze-prozesu bat bultzatzen ari da, gero eta pertsona eta familia gehiagori eragiten diena.
Testuinguru honetan, Caritas Euskadik beharra azpimarratu du etxebizitza politika publikoen erdigunean kokatzeko, autonomia, egonkortasuna eta gizarteratzea baldintzatzen dituen oinarrizko eskubidea baita. Era berean, etxebizitza, enplegua, gizarte-babesa eta fiskalitatea modu bateratuan jorratuko dituzten erantzun integralak bultzatzeko deia egin da.
FOESSA txostenak, gainera, norabide berri baterantz aurrera egitea proposatzen du, bizitza erdigunean jarriko duena, erakunde publikoen rola sendotuko duena eta gizarte-elkartasuna sustatuko duena. Proposamen horren bidez ez da soilik desberdintasunaren ondorioak arindu nahi, baizik eta bere jatorritik prebenitu ere.
